ကိုဗစ္ကို ေမ့ထားၿပီး ႏွာေခါင္းစည္း ( ???? ) မတပ္တဲ့သူေတြ ဖတ္ၾကည့္ၾကပါ

အေျခအေနအရ အသက္ရႈစက္ နဲ႕ အသက္ရႈရမယ္ဆိုရင္ ဘယ္ေလာက္ခံစားရတယ္၊ ဘယ္ေလာက္စြန႔္စားရတယ္၊ ျပန္လာနိုင္မလား ေရွ႕ဆက္သြားရေတာ့မလား၊ ကိုယ့္ကိုကိုယ္ ခံနိုင္ရည္ ရွိမလား ဆန္းစစ္ၾကည့္အုံး၊
အသက္ရႈစက္နဲ႕ ကုသမႈဟာ ေအာက္စီဂ်င္မတ္စ္ တပ္ထားၿပီး အိပ္ရာေပၚမွာ သက္သက္သာသာ

လဲေလ်ာင္းၿပီး ဂ်ာနယ္ ဖတ္ေနလို႔ရမယ့္ အေနအထားမဟုတ္ဘူး၊ေလႁပြန္ထဲကို အလြန္နာၾကင္စြာျဖင့္ အသက္ရႈပိုက္ထိုးထည့္ထားရၿပီး ေနျပန္ေကာင္းသည္အထိ ဒါမွမဟုတ္ ေသဆုံးသည္အထိ အဲဒီအတိုင္းေနရမွာဘဲ။၂ ပါတ္ ကေန ၃ ပါတ္အထိ မလႈပ္မရွက္ မေ႐ြ႕မလ်ားဘဲ အမ်ားအားျဖင့္ ေမွာက္လ်က္ေနေနရမွာဘဲ၊

အဆုပ္ရဲ႕ စည္းခ်က္အတိုင္း ပါးစပ္ကေနထည့္ထားတဲ့ ေလႁပြန္ကေန စက္ရဲ႕အကူနဲ႕ဘဲ အသက္ရႈေနရမယ္။လူနာက စကားမေျပာနိုင္ အစာလည္း မစားနိုင္ သဘာဝအတိုင္း မေနနိုင္ဘူး၊ အဆင္မေျပနိုင္ဘူး နာက်င္ေနရမယ္၊ နာက်င္မႈသက္သာေအာင္ ေဆးေပးလိမ့္မယ္၊ နာက်င္ေနလည္း အသက္ရႈတဲ့ပိုက္ကိုေတာ့ စက္နဲ႕

အဆင္ေျပေအာင္ ထားရလိမ့္မယ္။ ကိုမာရထားတဲ့လူနာလိုဘဲ ေနလိမ့္မယ္၊ ၂၀ ရက္ေလာက္ဆို လူနာရဲ႕ ႂကြက္သားပမာဏ က ၄၀% အထိ ဆုံးရႈံးသြားမယ္၊ လည္ေခ်ာင္းသံေတြ အသက္ျပင္းရႈသံေတြနဲ႕ စိတ္ဆင္းရဲေနမယ္၊ အသက္ရႈႏႈံး ႏွလုံးခုံႏႈံးေတြ ကေမာက္ကမျဖစ္ေနမယ္။

အစာစားဘို႔ အစာအိမ္ထဲကို ပိုက္ထည့္ထားရမယ္၊ အရည္ေတြကိုဘဲသြင္းေပးၾကလိမ့္မယ္၊ ဆီးနဲ႕ဝမ္း အိပ္ေတြလည္း ခႏၵာကိုယ္မွာ ပါတ္ခ်ည္ထားၿပီး ပိုက္ကေန ထုပ္ရမယ္၊ သူနာျပဳေတြက ၂ နာရီၾကားတခါ လႈပ္ရွားဘို႔ အေနအထားျပင္ေပးရလိမ့္မယ္၊ အပူခ်ိန္ မတက္ဘို႔ ေရခဲအိပ္လည္း ကပ္ထားရအုံးမယ္။

အခ်စ္ဆုံးေတြလည္း လာမၾကည့္နိုင္ဘူး၊ လူနာကလည္း ဘာမွမၾကည့္ႏွိုင္ဘူး၊ ေသသြားမယ္ဆိုရင္ေတာင္ ေတြ႕သြားရမွာမဟုပ္ဘူး။ဒါေၾကာင့္ အသက္ႀကီးသူေတြ ခံနိုင္ရည္ အားနည္းသူေတြဟာ ဒီ ကုသမႈမွာ မေက်ာ္လႊာနိုင္ၾကဘူး၊ အသက္ဆုံးရႈံးရတာပါဘဲ။ကဲ ႏွာေခါင္းစည္းတပ္မလား အသက္ရႈစက္နဲ႕ေနမလား?

အခုလိုအခ်ိန္ေပးၿပီး ဖတ္ရႈေပးၾကတဲ့ ပရိသတ္ႀကီး အားလုံးလည္းသာယာေပ်ာ္႐ႊင္ေသာ ေန႕‌ေလးကိုပိုင္ဆိုင္နိုင္ၾကပါေစလို႔ ဆုေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္ေနာ္။

ယူနီကုဒ် ဖြင့် ဖတ်ရန်

အခြေအနေအရ အသက်ရှုစက် နဲ့ အသက်ရှုရမယ်ဆိုရင် ဘယ်လောက်ခံစားရတယ်၊ ဘယ်လောက်စွန့်စားရတယ်၊ ပြန်လာနိုင်မလား ရှေ့ဆက်သွားရတော့မလား၊ ကိုယ့်ကိုကိုယ် ခံနိုင်ရည် ရှိမလား ဆန်းစစ်ကြည့်အုံး၊
အသက်ရှုစက်နဲ့ ကုသမှုဟာ အောက်စီဂျင်မတ်စ် တပ်ထားပြီး အိပ်ရာပေါ်မှာ သက်သက်သာသာ

လဲလျောင်းပြီး ဂျာနယ် ဖတ်နေလို့ရမယ့် အနေအထားမဟုတ်ဘူး၊လေပြွန်ထဲကို အလွန်နာကြင်စွာဖြင့် အသက်ရှုပိုက်ထိုးထည့်ထားရပြီး နေပြန်ကောင်းသည်အထိ ဒါမှမဟုတ် သေဆုံးသည်အထိ အဲဒီအတိုင်းနေရမှာဘဲ။၂ ပါတ် ကနေ ၃ ပါတ်အထိ မလှုပ်မရှက် မရွေ့မလျားဘဲ အများအားဖြင့် မှောက်လျက်နေနေရမှာဘဲ၊

အဆုပ်ရဲ့ စည်းချက်အတိုင်း ပါးစပ်ကနေထည့်ထားတဲ့ လေပြွန်ကနေ စက်ရဲ့အကူနဲ့ဘဲ အသက်ရှုနေရမယ်။လူနာက စကားမပြောနိုင် အစာလည်း မစားနိုင် သဘာဝအတိုင်း မနေနိုင်ဘူး၊ အဆင်မပြေနိုင်ဘူး နာကျင်နေရမယ်၊ နာကျင်မှုသက်သာအောင် ဆေးပေးလိမ့်မယ်၊ နာကျင်နေလည်း အသက်ရှုတဲ့ပိုက်ကိုတော့ စက်နဲ့

အဆင်ပြေအောင် ထားရလိမ့်မယ်။ ကိုမာရထားတဲ့လူနာလိုဘဲ နေလိမ့်မယ်၊ ၂၀ ရက်လောက်ဆို လူနာရဲ့ ကြွက်သားပမာဏ က ၄၀% အထိ ဆုံးရှုံးသွားမယ်၊ လည်ချောင်းသံတွေ အသက်ပြင်းရှုသံတွေနဲ့ စိတ်ဆင်းရဲနေမယ်၊ အသက်ရှုနှုံး နှလုံးခုံနှုံးတွေ ကမောက်ကမဖြစ်နေမယ်။

အစာစားဘို့ အစာအိမ်ထဲကို ပိုက်ထည့်ထားရမယ်၊ အရည်တွေကိုဘဲသွင်းပေးကြလိမ့်မယ်၊ ဆီးနဲ့ဝမ်း အိပ်တွေလည်း ခန္ဒာကိုယ်မှာ ပါတ်ချည်ထားပြီး ပိုက်ကနေ ထုပ်ရမယ်၊ သူနာပြုတွေက ၂ နာရီကြားတခါ လှုပ်ရှားဘို့ အနေအထားပြင်ပေးရလိမ့်မယ်၊ အပူချိန် မတက်ဘို့ ရေခဲအိပ်လည်း ကပ်ထားရအုံးမယ်။

အချစ်ဆုံးတွေလည်း လာမကြည့်နိုင်ဘူး၊ လူနာကလည်း ဘာမှမကြည့်နှိုင်ဘူး၊ သေသွားမယ်ဆိုရင်တောင် တွေ့သွားရမှာမဟုပ်ဘူး။ဒါကြောင့် အသက်ကြီးသူတွေ ခံနိုင်ရည် အားနည်းသူတွေဟာ ဒီ ကုသမှုမှာ မကျော်လွှာနိုင်ကြဘူး၊ အသက်ဆုံးရှုံးရတာပါဘဲ။ကဲ နှာခေါင်းစည်းတပ်မလား အသက်ရှုစက်နဲ့နေမလား?

အခုလိုအချိန်ပေးပြီး ဖတ်ရှုပေးကြတဲ့ ပရိသတ်ကြီး အားလုံးလည်းသာယာပျော်ရွှင်သော နေ့‌လေးကိုပိုင်ဆိုင်နိုင်ကြပါစေလို့ ဆုတောင်းပေးလိုက်ပါတယ်နော်။